ايران سرزمين شكوه و زيبايی ها

ورزش های سنتی

از میان ورزش‌هایی که در دنیای مدرن امروز انجام می‌شود، تعدادی خاصِ ایران است مثل چوگان، کشتی و ورزش زورخانه‌ای.

چوگان یکی از کهن‌ترین‌هاست. ورزشی دسته جمعی که هم سرگرم کننده است و هم قوت دهنده جان و تن. قدمت این ورزش یا بازی باستانی را تا سه هزار سال تخمین می‌زنند و تاریخ دانان می‌گویند با حمله مغول‌ها در نقاط دیگر دنیا گسترش پیدا کرده است. یک گوی و چهار سوارکار در هر تیم که چوگانی در دست دارند و باید توپ را به دروازه حریف برسانند. چوگانی که در ایران رواج داشت بازی پادشاهان و نظامیان بود. حالا میدان «نقش جهان» در اصفهان یکی از قدیمی‌ترین میادین چوگان ایران است؛ یادگار 900 سال پیش. پرونده نامزدی ثبت جهانی چوگان به مرکز میراث جهانی یونسکو ارسال شده و تصمیم نهایی درباره جهانی شدن این ورزش ایرانی که کشور آذربایجان پیش از این نسبت به ثبتش اقدام کرده، در اجلاس سال ۲۰۱۷ اعلام می‌شود.

درباره ورزش زورخانه‌ای یا باستانی هم باید گفت صحبت از قدرت پهلوانی است؛ پهلوانان در تاریخ ایران همیشه تاثیرگذار بوده‌اند و این ورزش که در «زورخانه» انجام می‌شود یکی از ورزش‌های پهلوانی است. بعضی منابع تحقیقاتی ورزش زورخانه‌ای که در فهرست آثار ناملموس تاریخی یونسکو هم ثبت شده را قدیمی‌ترین ورزش بدن‌سازی جهان معرفی می‌کنند. ادوات این ورزش بی‌شباهت به ابزار جنگی نیست: «میل» یادآور «گرز»، «کباده» همان «کمان»، «سنگ» همان «سپر» و «طبل زورخانه» یادآور «طبل جنگی» است. در زورخانه «مرشد» طبل می‌زند و اشعار حماسی یا مذهبی می‌خواند، تماشاچیان گرد «گود» می‌نشینند و باقی میل می‌زنند، شنا می‌روند یا تک به تک می‌چرخند. ورزش باستانی آداب خاص خود را دارد و احترام به پیشکسوت‌ها و بزرگترها، پاک بودن و رعایت اصول اخلاقی از مهمترین آداب آن است.

کشتی پهلوانی هم ورزش پهلوانی دیگری است. یکی از روش‌های کشتی گرفتن ریشه در تاریخ ایران باستان دارد. این ورزش هم که لباس و فنون خاص خود را دارد، از سوی یونسکو ثبت جهانی شده است.